HeHe INTERNET!!!!

Jawel, na een paar dagen 'rommelen' is het ons gelukt om internet aan de praat te krijgen...!!!
Het duurde even maar in de tussentijd heeft de roemruchte familie het een en ander beleefd en is het hoog tijd het thuisfront eens bij te praten.

Het begon allemaal vorige week vrijdagochtend, de eerste reis en wel naar schiphol door taxibedrijf Bedaf en Co.
Terwijl de familie op luidruchtige wijze stond in te checken kwam er een piloot langs die op vrolijke wijze ons goedemiddag wenste, vreemd gezien het tijdstip 09.30 uur. Dit alles wekte met name bij Robert grote verbazing die aldus reageerde met "Ik hoop niet dat je ons vliegt!"
De vlucht opzich was lang, ruim 11 uur, maar comfortabel en metname boven canada hadden we mooi zicht naar beneden.
Op zaterdag hebben we langs de San Francisco Bay doorgebracht (embarcadero, pier 1 t/m 45) en het was verschrikkelijk druk vanwege "fleetweek", waarbij zowel de Red Bull Airrace rondom de Golden Gate Bridge als marine- en airforce shows te bezien waren. SUPERRRR!
Op zondag stond de trip naar Alcatraz gepland. Bij boarding nog lichtelijk bedreigd door een union-strike tegen het beleid van de alcatraz-cruise provider maar iedereen die de familie gemert een beetje kent weet dat dat voor ons geen reden is er vanaf te zien.

Het was (en is nog steeds) prachtig weer, gemiddeld zo 25 graden. De overtocht met de cruise was dan ook heel mooi want er stond ook geen mist dus een schitterende kijk op de skyline van SF.
Alcatraz zelf was echt indrukwekkend, je zal er maar zitten en ik heb een treurige mededeling voor iedereen die hoopt dat een (of meerdere) van de gemerts daar is achtergebleven: Laat die hoop maar varen, hehe!

Op maandag de camper opgehaald en is de tocht begonnen: Op 17.30 is die eerste rit geeindigd op Yosemite Pines RV Park en kwam een eerste onrustige en hele koude nacht in de wildernis.
Op dinsdag zijn we rond 11.00 uur vertrokken over highway 120 door Yosemite NP, een werkelijk prachtig park maar de mooiste route (Tioga Pass) was dicht wegens sneeuw (werd ons verteld bij een lekker zonnetje en 23 graden celsius). Besloten te wachten en dat was de moeite waard want de volgende dag konden we die route wel nemen!
Schitterend, met als hoogste punt 9538 feet en aan het einde een prachtig zicht op Mono Lake. Bij het afdalen merk je al snel de eerste aantocht van Death Valley, het wordt snel weer warmer...
woensdag en donderdag door Death Valley gereden en het was anders dan verwacht: oneindige aaneenschakeling van gebergten rijdend door een minder wijdse vallei dan gedacht.
Donderdag zijn we nu net aangekomen in Las Vegas (het is nu bij dit schrijven hier 19.30 uur, in NL 04.25 uur) Tijd dus om de 'City that never sleeps' te gaan verkennen...

Kijk de foto's maar eens om een indruk te krijgen!

Groeten aan allen!