het gaat lekker!

Donderdag 12/10 en Vrijdag 13/10
Bij ons vorige verslag hebben we vergeten om de absolute aanrader gedurende deze trip over Highway 190, Zabriskie's point, te vermelden! Een ongelofelijke combinatie van kleuren in de rotsen en de stop meer dan waard!

Tsja, ons verblijf in Las Vegas, blijft in onze herinnering als het gaat om de ongelofelijk grote en mooie hotels, en voor ons was The Venetian daarbij de grootste topper.
Een plafond dat op realistische wijze de lucht weerspiegeld en waarbij het in een uur van dag naar nacht gaat, schitterend. Je ziet langzamerhand steeds donkerdere wolken aandrijven en het licht afnemen, geeft een extra sfeer aan de daarbinnen gevestigde winkels.
Guzzi, Armani, Jean-paul Gaultier...allemaal merken die we thuis in NL ook dagelijks aanschaffen dus kijken we hier niet zo van op :o)
Circus Circus bevat een compleet pretpark-gedeelte in zich, gewoonweg belachelijk. Gokzalen te over, maar enige tijd gezocht naar een roulette-tafel waar we ongegeneerd de door Theo gesponsorde dollars konden wegspelen. Helaas was er voor zulke kleine bedragen geen tafel te vinden, dus dan maar aan zo'n standaard gokkast gespendeerd en niet zonder succes!

Vrijdag ook wat tijd genomen om hier en daar wat wassen te draaien en in de middag de 'deuce bus' over de Las Vegas Boulevard te nemen. Dat laatste was geen succes: een grote traffic-jam en dus duurde het vrij lang.
Vandaar maar gelijk gaan eten en wel bij een tent die MvG had aangeraden: Stardust. Allen waren het er over eens: De 4-flavoured ribbbbbssss zijn om te ssssssmullen! Echte aanrader dus.
Ook hebben we nog de show van Treasure Island bekeken, een vurige show zullen we maar zeggen. In de avond en de nacht nog een pittig brokje onweer en dus regen over ons heen gekregen maar dat mocht de pret niet drukken.
Las Vegas familie-indruk: groots, spectaculair, schitterende hotels en heerlijk eten en een leuke afwisseling met de uitgebreid bekeken natuur van de dagen ervoor.

Zaterdag 14/10 stond ons een pittige reis te wachten richting Zion National Park, van zo'n 300 km. Vandaar vroeg opgestaan en reeds om 09.30 uur vertrokken. Langzamerhand merk je dat we het land van de Canyons inkomen: Utah en het tijdsverschil ten opzichte van NL neemt daar met 1 uur af.
Je kunt het je niet voorstellen: als gevolg van het ijzergehalte (en andere mineralen) verschillen de rotskleuren tussen rood, wit, grijs, bruin, beige en zwart. De route gaat via highway 15 naar het noorden en even later via highway 9 naar het oosten. Uiteindelijk bij Zion Visitor Centre uitgekomen en vlak daarbij op een mooie plek tussen de bergen eem plek gevonden in Zion South RV Park. Aankomst viel mee, rond 14.15 uur.
Na aankomst hebben we de shuttle bus genomen die ons diep in Zion NP bracht. Auto's mogen er niet meer komen vanwege milieu-redenen, reden ook waarom de bus op propaan gas rijdt.
Met een keuze uit 9 uitstap plaatsen (shuttle bussen rijden frequent op en aan) kun je echt je ogen uitkijken in dit prachtige park. (red. tot op heden mijn favoriet, maar de meningen verschillen) Zion is een diep uitgeslepen rivierbedding, met als diepste punt ruim 700 meter bij "The Great White Throne". Lup, ter info: die is wit.
Onze timing was perfect: de zonsondergang gaf de toch al mooie rotsen een extra dimensie.

Vandaag, zondag 15/10 hebben we de rit richting Bryce Canyon voltooid en zitten nu op een mooie plek bij Ruby's Inn RV Park. Dichtbij is een klein dorpje opgezet 'in country-style' waar we de voorraden hebben aangevuld en wat toeristische prullaria hebben aangeschaft. Morgen staat een dag in het teken van Bryce Canyon, en daar horen jullie te zijnertijd wel meer van.

Iedereen namens de gehele familie tot nu toe dank voor de reacties! Leuk om die te lezen, zo in het verre amerika.
Enne, voor de insiders: het was een mooi hattrick-weekend voor R en M!